30 Eylül 2010
Bakamıyorum bakamayacağım blog sana
Yorgunum,zormuş bu birinci sınıf bana zorluklarını anlattıklarında burun kıvırdığım arkadaşlarımdan özür diliyorum,insanız neticede yaşamadan anlamıyor insan birde sınıf anneliğine atladım ya sazan gibi daha bir yoğun oluyorum,ödevler bir kabus Aslıdan önce ben soruyorum öğretmene kaç sayfa diye ama atlatacak atlatacağız biliyorum sabır,zaman ve özveri varsın kafamız davul olsun bu senede böyle geçsin şimdi bana zor diyen arkadaşlar 2 ay sonra herşey daha kolay demişti ya 2 ayın geçmesini bekliyorum sabırla ama o her zorlandığında erkenmi gitti endişeleriyle Kasım doğumlu Aslı sanki biraz etkisi var gibi ama başaracak benim kızım bana dün dediki çok sıkıldığımda kafamda çizgifilm oynatıyorum çok güldüm kızım öğretmeni dikkatli dinle desemde bunaldığı anlarda kendine bir çıkış yolu bulması mutlu etti beni birde bugün sınıf başkanı oylaması için parmak kaldırıp oylamaya katılanların arasındaymış seçilmemiş ama özgüveni mutlu etti beni,neyse bir ay sonra tekrar oylama varmış bizde hükümetin kömür dağıttığı gibi sakız, şekermi dağıtsak acaba....
23 Eylül 2010
Hayatımıza çizgiler ve envai çeşit eğriler girdi
Çook yoğunuz bugünlerde o kadar hızlı ve yoğun akıyor ki zaman ne zaman akşam oldu ne zaman sabah yakalayamıyorum bünye alışık değil yoruluyorum haliyle evde derse oturduğu an aklına uyku,tuvalet ve yemek gelen bir sıpa var onun el kaslarının gelişme sancısını çekiyoruz beraber arkadaşlar söylemişti 1.sınıfı atlatırken lastik gibi sinirlere sahip olmak lazımmış onun bu zorlu süreci rahat atlatabilmesi için tüm aile seferberiz alışırken soğusun istemiyoruz öğrenmenin eğlenceli olduğunu düşünsün birçok çocuk gibi okula karın ağrılarıyla gitsin istemiyoruz bizden yana büyük mücadeledeyiz,el kasları biran önce kuvvetlenirde o minicik ellerdeki sıkıntıyı gördükçe yüreğim parçalanmaz artık...
15 Eylül 2010
Ayşe Sıdıka Alışan İlköğretim Okulu 1-A sınıfı öğrencisi
14 Eylül 2010
Okula başlıyor

Aslında 2 senedir okul tecrübemiz var ama bu başka yarın birinci sınıfa başlıyor kızım insanın inanası gelmiyor o kadar uzak bir zaman gibi geliyordu ki bize ne zaman büyüdü de kalem tutacak o minik eller çok umutlu ve mutluyuz halimizi görseniz bizim okula başlayacağımızı düşünürsünüz...
Ve sen canım kızım ne zaman büyüdün sen birtanem,ne kadar uzak geliyordu okula başlayacağın gün şimdi sen yarın 1.sınıfamı başlayacaksın hala inanasım gelmiyor dilerim okul hayatın mutluluklarla,güzelliklerle dolu olsun,dilerim ufku düşüncesi geniş olanlardan ol,aydın, okuyan,soran ve sorgulayanlardan ol ve dilerim bu yolun sonu sana mutlu olacağın güzel başarılar getirsin,geleceğin pırıl pırıl,ışıl ışıl olsun seni çok seviyorum canım kızım...
9 Eylül 2010
İyi Bayramlar
8 Eylül 2010
Zamansız işlere bayılırız
Bayram önü millet temizlik,alışveriş yapar biz ne yaparız boya badana halimizi gören gülüyordur ne yapalım bayılıyoruz böyle zamansız işlere aklımıza esti işte Aslıya bir çalışma masası alalım hadi odasını değiştirelim eee o odanın rengi çok koyu boyamakta lazım ee o zaman öteki odayıda boyayalım zaten kirlenmişti diye giriştik bakalım gecenin bir yarısı biz hala 2.katı sürme derdindeyiz delimiyiz ne:)))
5 Eylül 2010
Nehir
3 Eylül 2010
Kırmızı bayramlık
2 Eylül 2010
Sadece 2 gün ama...
İnsanın yavrusundan ayrılması bu kadarmı zormuş 2 gün yetti kokusu burnuma gelmeye başlamıştı döndük,bir daha zor gideriz onsuz kendi olmasada tüm cümlelerde adı vardı insan evlat sahibi olduktan sonra başbaşa kalmak uzaklaşmak diye birşey olmuyormuş sen nereye gidersen git o ismini tüm cümlelere sıkıştırıyor,kokusu seni bırakmıyormuş

Kaydol:
Kayıtlar (Atom)