23 Nisan 2007

Yorumların gelmeme sebebi ayarlarmış düzeldi

Çok üzgünüm ayarlarda bir sorun oluşmuş uzun zamandır üstüne düşmemiştim düzelttim artık uğraşan arkadaşlar kusura bakmasın bu arada artık evden de yazacağım çünkü benimde bir laptopum var artık bir nevi teselli hediyesi işten ev hayatına geçişte sıkıntı çekmemem için.umarım bir sürü güzellik paylaşırız beraber...

9 Nisan 2007

Artık işsizim...

Şirketimde son günlerimi yaşıyorum Nisan sonu itibariyle işsizim patronlarımız çoook heves ettiğimiz halde bizi Temsaya satamadı ve sonundaanam canım şirkete kilit vurmaya karar verdi ne hissediyorum bilmiyorum ama değişik ruh halleri içindeyim 10 seneden beri çalıştığın bir yerden kopması kolay değil pek memnun olmadığım için çok ta üzülmüyorum burda ki bitiş hayatımda ki yeni başlangıçlara yol açacak kısmetse yakında yeni müjdelerle geleceğim inşallah hareketli yorucu değişik günler yaşıyoruz,Aslı çok iyi hiiç susmuyor ve müthiş derecede babacı oldu babasınıda babacı diye çağırıyor tastik ettirir gibi çok şeker çok Allah nazarlardan saklasın cümlesini şimdilik gelişmeler bunlar öpüyorum hepinizi...

28 Şubat 2007

Yazmayı Özledim

Aslında yazacak ne çok şey birikti ama evde bilgisayar olmayışı ve şirketinde izin halinin uzaması beni bilgisayar yokluğuna sürükledi arada geliyorum şirkete ama biriken işlerden yazmaya fırsat olmuyor...
Bunun dışında evdeyim herşey yolunda Aslı çok mutlu hayatından bende onla olmaktan artık çok güzel konuşuyor,hatta susmuyor diyebilirim,tekrar işlere dönmeliyim merak edip arayan herkeze teşekkür ediyorum en kısa zamanda görüşmek üzere...
Sevgiler...

12 Ocak 2007

5 Şubata kadar izinliyim...

Yılan hikayesine döndü farkındayım okuyanlar bile bunaldı birde beni tahmin edin.Gene mecburi izin ve hala bir açıklama yok, bu izinlerin en güzel yanı Aslıyla beraber geçirdiğimiz zaman oluyor birde şu belirsizlik kalksa 2007 sanırım bir çok şeyin sonuca bağlandığı bir sene olacak mesela Serkanın vardiya işi yeni senede çözüldü artık 3 vardiya yok çok uğraştı,hatta artık işten çıkarılmayı dahi göze aldı çok şükür artık sabah 08.00-akşam 19.00 çalışacak en güzel yanı ise cumartesi ve pazarın tatil olması 8 senedir bizim doğru düzgün bir hafta sonumuz olmamıştı artık ailemize ait bir hafta sonumuz var,inşallah herşey dahada güzel olacak...

Belki bizim şirketin işide neticeye bağlanırda bende yolumu çizerim belki işten ayrılırım ve bu arada kısmet belli mi olur belki Aslıya bir kardeş gelir bu yeni senede...

Kardeşim evlenebilir mesela ben görümce olabilirim,ama görümceden ziyade bir abla olacağıma eminim inşallah anlaşabileceğimiz bir insan olurda şu kız kardeş özlemimi dindidirir....

Yeni senede halamın kızı Sevincin bebeği doğdu ailemize yakışıklı bir Efe bey katıldı,sonra Suna ve Aysun var bu sene doğum yapacak birde Perihan var yeni senede bebekleri olacak,birde pırtıkcım var aklımda kalan...inşallah sağlıkla,sıhhatle dünyaya gelirler
...
Belki bir araba alırız yeni senede sonra banyoyu yaptırmak istiyorum birde güzel bir ayakkabılık,sonra perdeler var değişmesi gereken...

Sonra güzel bir tatil ailecek geçen seneki gibi hatta Aslı daha büyüdüğü için daha renkli,eğlenceli...

Birde spor salonuna yazılıp rejim yapma meselesi var bellimi olur belki tekrar 60 kilo olurum ve kıyafet alırken ki sitresi yaşamam herdefasında...

Ama herşeyden önce sağlık,sıhat, huzur ve aşk olur inşallah nasıl olsa gerisi gelir...
Görüşmek üzere sevgiler...

29 Aralık 2006

İyi bir yıl ve iyi bayramlar...


Yeni bir yılda güzel başlangıçlar diliyorum...


Bizim şirket gene yapacağını yaptı Şubatın 6 sına kadar nedensiz izne çıkarıyor herkezi tabi işçiler ve mühendisler hariç diğer bölümler dönüşümlü gelecek bu kadar karışık,belirsiz bir durumda dönüşümlü gelmek dahi sinirlerimi bozuyor bana kalsa bende hiç gelmesem ama yoook muhasebe olarak geleceksin,madalya takacaklar ya bize şirket olarak en düşük maaşlar muhasebeye ait ve muhasebe ne olursa olsun sürekli çalışan bir bölüm ama en derin kazıklarıda yemiştir yıllarca üst kademeden vede sevgili personel müdürümüzden....
Umarık artık yolun sonudur bu izin artık kimse çalışmak istemiyor kendimizi kurbanlık koyunlar gibi hissediyoruz açıklama yapılmıyor ve kimsede irdelemiyor artık herkez kaderin razı olmuş gibi tek tük sesler çıkıyor onlarda arada kayboluyor....

Kendimle ilgili çok büyük hayallerim var bu senede bazı şeyler değişecek bazı süprizlerim olacak sizlere benim elimde olan herşeye güzel bir fırça darbesi atacağım önce kendime tabi herşeyi geride bırakacağım biriken tüm kinlerin,dertleri bir araya toplayım bir kibrit çakacağım hepsini yakacağım,son yaşadığım olay kamçı etkisi yaptı bende farklı bir Nuray olacak eski mutlu Nuray,Rabbime yalvarıyorum bana yardımcı olsun yanımda olsun benim en içten sıkıntılılarımı bilen o ve ben ona sığınırım her zaman,o na emanet ederim kendimi ve sevdiğim herşeyi güzel şeyler olsun Rabbimde bana yardımcı olsun,bende elimden geleni yapacağım 29 yaşında,en beğendiğim en sevdiğim çağlarda güzel şeyler olacak inanıyorum sizde inanın,sizler adınada güzellikler diliyorum hayallerinizin peşinden koşun ve hayalleriniz size yakın olsun...
Sevdiklerinizle bir ömür boyu sağlık içinde(en önemli şey sağlık)mutlu güzel günler diliyorum...

27 Aralık 2006

Panik Depresif...

Aslında ne yazacağımı bilmiyorum zor günler yaşıyorum…Bazı şeyleri yıllardır içimde biriktirdikten sonra hatta kendime bile itiraf edemediğim bazı hesaplaşmaları teker teker bilinç altımdan çıkarıyorum yıllardır düzenlenmeyi bekleyen dosyalar gibi…İçimde tutmak ağır geliyor artık biran önce hesaplaşalım bitsin istiyorum,bünyem kaldırmıyor aslında fakat kararlıyım her şeyle hesaplaşacağım,içimde bakılmayı bekleyen tek dosya kalmayacak…

Geçen hafta sonu Aslı bizi çok korkuttu bir anlık dikkatsizliğin nelere kadir olabileceğini ve ne kadar üstüne titresen yanıbaşında olsan da hiçbirşey yapayacağını ispatladı.3 kere ardı ardına yüreğimizi yerinden çıkardı benim afacan kızım…

Cumartesi günü bir anlık boşluğumdan faydalanıp kendi şampuanını içti nasıl bıraktım onu aşağıda,nasıl açık kaldı banyo kapısı anlayamadım ya içtiği çamaşır suyu olsaydı Allah korusun…Doktora telefon ettik hemen kendi şampuanı olduğu için zararı olmayacağını getirmemize gerek olmadığını söyleyince içimiz rahatladı ama ben o gün hiç iyi hissetmedim kendimi,Pazar günü babasının yeni aldığı baloncuklar çıkaran ışıklı bir tabanca ile oynuyordu özel bir sıvısı var sabun gibi oyuncağa bayıldı ve bir an nasıl oldu kimse anlamadı Aslı hemen yanımızda ki sıvıyı hooop mideye indirdi bakakaldık kusturduk hemen ama bunun boğazına takıldımı iğrenç bir sıvı zaten pis kokuyor nasıl içti bunu... kusamaz,takıldı boğazına nefes alamaz rengi gitmeye başladı ambulans çağıralım derken bu kustu ve hiçbirşey olmamış gibi oynamaya başladı arkasından gene doktor ve firma arandı arkasında yazıyor sıvı tamamen zararsızdır diye ama o hali benim için son damla oldu ,hiçbir tepki veremedim çünkü,hayat normal akışında devam ediyor sandık kalktım Aslıyı uyutmaya gittim odasına bir süre sonra sol tarafım uyuşmaya başladı Serkanı çağırdım sen devam et uyutmaya ben iyi değilim diye bir süre sonra baktım uyuşukluk vücuduma yayılmaya başladı Allah muhafaza dedim felç mi oluyorum hemen çağırdım Serkanı ben iyi hissetmiyorum bırak Aslıyı falan tansiyonumu ölç,annemi ara hemen gelsin dedim saat 22.45 e rağmen uyumayan kızım kapmış oyuncaklarını birinide benim elime tutuşturmaya çalışıyor hala oyun derdinde çocuk ne yapsın... annem gelmiş o geldiğinde ölü balık gibi bakıyormuşum sonrasını hatırlamıyorum en son hastanede yediğim 2 iğne ve doktorun bu kadar hızlı nefes almaya devam edersen seni yoğun bakıma alacam ağzına taktığım hortumdan nefes alacaksın dediğini hatırlıyorum…Serkanın anlattığına göre birden hızlı nefes almaya başlamışım kendimde değilmişim ama sürekli ağlıyormuşum ve şiddetli bir şekilde titriyormuşum herkez çok korkmuş Aslıyı annem hemen çıkarmış odadan ama ağlamamı duyup çok ağlamış zor sakinleştirmiş,herkez çok üzülmüş bende çok üzüldüm ama elimde değildi sanırım bazı şeyleri bu şekilde attım…Doktorun teşhisi panik depresif atak,ona göre yaşadığım çok normal sadece nefes alışlarım bu şekilde olursa ve uzun sürerse tüm vücut kalp,kan akış dengemi bozup komaya girebilirim 2 gün dinlenme sonrası işime başladım şimdi iyi bir psikoloğa gitmeye karar verdim bayram sonrası inşallah ve artık kendime zaman ayıracağım mutlaka haftada 2-3 saat bile olsa arkadaşlarımla buluşup bir kahve içeceğim,yada arada kendi başıma birşeyler yapacağım, sanırım buna ihtiyacım var.

Arayan soran tüm arkadaşlarıma teşekkür ediyorum merak etmeyin iyiyim,daha iyi olacağım eski şen,etrafına binbir umu dağıtan hallerime geri döneceğim, bu sadece bir geçiş dönemi .Aslıyı merak edenlere çok iyi Allaha şükür hatta içtiği sabundan sanırım kabız sorunuda çözüldü:))))

19 Aralık 2006

Canıma,Oğluma,Arda ya...

Canım oğlum,buraya senle ilgili bir şeyler yazıp yazmamak arasında çok geldim gittim ama yazmamanın seni yok saymak olduğuna karar verdiğim için zorda olsa yazacağım,yüreğim elverdiği kadar birşeyşer…

Hamile olduğumu öğrendiğim 15 Mart 2004 günü kan değerinin yüksek çıkmasıyla ikiz olma ihtimaliniz,kalp atışlarınızı duyduğum gün sevincimide katlayarak kesinleşmişti,hamile olduğunu öğrendiği anda dünyanın en mutlu insanları olan bizlerin sevinci ikiye katlanmıştı,hele 16.haftada doktorumuz Hakan Bey bir kız bir erkek haberini verdiğinde ne kadar şanslı olduğumu düşünmüş Allaha şükretmiştim.
Babanla isim ararken ilk senin ismini bulduk baktığımız listede hemen Arda yı işaretledik,anlamı çok güzeldi sonradan gelen değerli olan demekti hem Trakyalı olan yanımada hoşgelmişti ,paylaşmıştık ikiz olduğunuzu tüm sevdiklerimizle tüm dünya bilsin istiyorduk mutluluğumuzu…

Unutmuyorum gördüğüm rüyayı kötü haberi alacağımın bir gün öncesi Ayten teyzen gelmişti hani Ayşegül ve Oğulcan’ın annesi Ayşegül ablan kız ne tarafta yatıyor erkek ne tarafta diye saatlerce sorular sormuş ikinizise defalarca öpmüştü…
Rüyamda bebeklerden bir tanesinin gelişmediğini görüyorum,nasıl üzülüyorum,ağlıyorum ama hiç kötüye yormuyorum normaldir ya hamilelikte görülen bu rüyalar,babana anlatıyorum ilk başta olsaydı çok üzülmezdim ama bundan sonra kaldıramam böyle bir olayı diyor…
Hakan Bey dikkatle muayne ediyor ben defalarca sorular sorup her zaman ki gibi beynini ütülüyorum,gelişmeleri aynı bir sorun yok değil mi diye suratıma bakıyor bir şey demiyor ve karşısına alıyor ikimizide anlıyorum donuklaşan bakışlarından korkuyorum,bir tanesinde gelişme geriliği gözüküyor takip edeceğiz,aslında biliyor her şeyi ama bize söylemiyor,bunu duyupta rahat dururmu hiç anneciğin bir sürü doktora gidiyor hepsi farklı bir şey diyor,en sonunda bu konuda bir numara olan Prof.Atıl YÜKSEL den babanız zor zar randevu koparıyor,yol uzuyor bitmiyor ikimizde konuşmuyoruz,hala umut taşıyoruz konuşursak büyü bozulacak sanıyoruz,yolda tansiyonum yükseliyor fenalaşıyorum bir ara dönelimö diyor baban ama artık kaçmak istemiyorum,gidelim diyorum…

Atıl Bey uzun bir muayne sonucu değerleri yazdırıyor rakamlar banabirşey ifade etmiyor ve odasına alıyor bizi incitmeye korkuyor ama açık açık söylüyor sanki çok önceden bildiğim gerçeği bebeklerden biri erkek olanı gelişmiyor,kızınız çok sağlıklı Allahın izniyle kucağınıza alırsınız ama diğer bebeğin muhtemelen birkaç haftaya kalbi duracak....Orda,o anda kalıyor bir yarım ağlayamıyorum o kadar doluyor ki içim tek kelime çıkmıyor ağzımdan... kızınız çok sağlıklı insanlar kendileri bazı nedenlerden kalbini durdurma kararı veriyor ama rabbim size bırakmamış bu kararı çok gençsiniz diyor o halime bakıp açıklama yapmak zorunda hissediyor,eve dönüş yolunun yarısında ağlama başlıyorum babanla sarılıp ağlıyoruz çaresizlik yakıyor içimizi keşke elimde olsa bir şey de dünyaya gelebilsen diye düşünüyorum,hele içimde ki hareketlerini hissedip atan kalbini düşününce içim acıyor ne zaman duracağını düşünüp kendimi kahrediyorum çok zor günler yaşıyorum ondan sonra varlığınla ikiye katlanan mutluluğum yerini hüzne endişeye bırakıyor kardeşinide kaybetme korkusu yaşıyorum,baban o kadar içine atıyor ki her şeyi bir gece ansızın düşüp kalıyor,kalkamıyor nefes alamıyor o kadar korkuyorum ki kımıldayamıyorum bile taksinin geldiğini seni nasıl kaldırdıklarını dışardan izler gibi izliyorum, doktora götürüyor hemen annanen ve dayın psikolojik olduğunu öğrenince bu
tramvanın,biede panikatak eklenince peşine anlıyorum babana herşeyin dahada ağır geldiğini, kendime geliyorum daha güçlü duruyorum,yada öyle gözüküyorum…

05 Kasım da doğuma giderken o kadaer değişken ruh halleri yaşıyorum ki hem
mutlu hem yaralıyım sana aldığım her şeyi geri verirken içim acıdı ya saatlerce vermek istemedim,gene içim acıyor ama belli etmiyorum,doktora hiç sormadım ya o günden sonra kalbi durdumu diye cesaret edemedim ya sadece doğum öncesi bir tulum battaniye yeter hastane her şeyi karşılıyor dediğinde anladım çoktan kalbinin durduğunu hareketsiz kalmandanda anlamıştım ya soramadım işte sanki sessiz bir anlaşma imzalamış gibi devam ettik muaynelere…

Kardeşin Aslıyı kucağıma verdikleri gün tepkisiz kaldım ya şaşırdılar bana ağlayamadım çünkü gideceğini öğrendiğim günkü şey oturdu boğazıma boş kalan bir koluma bakıp,dünya tatlısı kardeşine bakıp,seni koklayamadım ya.

Babana sarıp sarmalayıp vermişler ya seni belki annesi görmek ister diye ama onlar hemen dağıtmışlar konuyu çıkmışlar dışarı,sorsalar ne derdim bilmiyorum ki bakabilirmiydim yüzüne yüzüne baktıktan sonra çıkarmıydın aklımdan demekki görmemem hayırlıymış Babanı düşünüyorum nasıl defnetti seni,nasıl dayandı yüreği ve evladını kaybeden birçok anneyi düşünüyorum daha koklamadan yüzünü görmeden bende bıraktığın acıyı düşünüp Allahtan onlara sabır diliyorum.

Çok zordu annecim neler yaşadık bir bilsen şu kalpte ne fırtınalar koptu onları dindirmek ne zordu,ARDACIM cennet kuşum yokluğunu kabullenmek ki benim için bir dönüm oldu ,Hanife yengen hani varya 3 meleğini cennete gönderen gördüğü rüyayı anlatana kadar,o kadar inanırım ki onun kalbine gördüğü rüyanın Salihliğine de inandım
'Rahmetli Ahmet Dedenin kucağında sapsarı maviş gözlü bir bebek varmış yengen demişki abi benim çocuklarımı ihmal mi ediyorsun bu bebek kim,demişki, onlarıda ihmal etmiyorum ama bu torun ötekini sevemedim ya dünyada bunu çok seviyorum indiremiyorum kucağımdan,demekki cennette deden,yeğenlerin ve dayın Korayla buluştun ve mutlusun,inanıyorum cennet kuşum birgün mutlaka anneciğin saracak seni,koklayacak doya doya merak etme o tanır seni kalp atışından tanır anneciğin sende anneni unutma biliyorum buluştuğumuzda sen karşılayacaksın beni,seni unutmadım unutmayacağım güzel cennet kuşum rahat uyu.biliyorum ki gittiğin yer annenin kucağından daha sıcak, daha güzel,daha mutlu…

11 Aralık 2006

Bizim eve bir pamuk şekeri geldi

Hafta sonumuz çok güzel geçti,havanın güzel olması ve Serkanın hafta sonu evde olması beraber birşeyler yapabilmek için güzel bir fırsattı...
Cumartesi günü annem ve kardeşim dahil hepimiz Pendiğe gittik.Aslı ordaki parkta 2 saate yakın oynadı salıncaktan inmek istemedi,sırada bekleyenlere bizi rezil etti başında bir sürü çocuk ve annesi kuyruk olmuş kötü gözlerle bana bakıyor indir şu çocuğu der gibi sanki ben indirmiyorum,annecim hadi kaydırağa gidelim,şeker alalım,bek herkez bizi bekliyor inmezsen ben gidiyorum... gibi hiçbir öneri Aslıyı iknaya yetmedi,indirmeye çalıştıkça daha salıncağa dokunur dokunmaz basıyor çığlığı sonrasını biliyorum yere yatıp saatlerce ağlayacak çocuğu eğlenmeye getirmenin bir anlamı kalmayacak parkta daha 10 tane salıncak var ama çok kalabalık ve ısrarla millet bizi bekliyor içimden inmiyor kardeşim siz indirin kolaysa demek geliyor ama insanlar anlamıyooor.Neticede inmedide ben artık indiremiyorum buyrun siz ikna edin der olmuştum ki bizim kızın gönlü oldu ve indi,sanki bekleyenlere han bağışlamış edasıyla kaydıraklara yöneldi.Kaydırak tepesinde baloncuyu gördü ve o kadar büyük bir hızla indiki merdivenlerden hepimiz çok güldük.Aslının bir huyu var oyuncak konusunda ne alırsa iki tane olsun istiyor karşılıklı oynatabilmek için,iki tane at mı zebra mı karar veremediğim balonla yanımdaydı çok düşünceli çocuğum birinide bana almış karşılıklı oynatalım diye yarım saatte balon şeklindeki atlara ot yedirmek,duvar üzerinde gezdirmek suretiyle oynamakla geçti,sonra Pendik pazarını üstün körü gezdik Aslının bebek arabasını almayı unutmuşuz,kollarım koptu kucağımda taşımaktan yere bıraksam çok kalabalık ve birşeyin başında saatlerce kaldığından vakit harcanıyor,öyle şirinlikler yapıyorki kucağındayken yanaklarını sıkıyor saçlarını düzeldiyor,kedi gibi öptürüyor adamı öyle bir kandırıyor ki 15 kiloyu taşıyormuş gibi hissetmiyorsun eve gelince ağrıyan kol kaslarından olayın farkına varıyorsun...
Pazar sabahı halamın kızı Aslının(şee)si olan Şenay a gittik,öğleden sonra Rahmetli babamın amcasının torunu Levent,eşi Cemile ve 2 aylık kızları Zeynep bizdeydi,pamuk şekeri gibi maşallah hele gözleri maviş maviş öptük,kokladık Aslı ilk başlarda çok ilgi gösterdiği bebeği bir zaman sonra kıskandı ve bebeğin annesi olmak üzere herkeze kendini sevdirerek ilgiyi bebekten dağıtmak üzere türlü soytarılıklar yaptı,yemeğe kalmaları için ısrar etsekte başka biryere daha söz verdikleri için kalktılar.Bunu saymıyoruz Leventcim Zeynep kızımızı daha uzun sevebilmek için yatıya bekliyoruz...(Bu arada Levent bana Temsa işinin olduğuna dair güzel bir müjde verdi umarım doğrudur,umarım herşey biran önce yoluna girer)

6 Aralık 2006

Serap arkadaşımın isteği üzerine...

Aynı bölümde çalıştığımız ama kısa bir süre önce maliyet muhasebesine transfer olup bize komşu olan arkadaşım neden yeni birşeyler yazmadığımı sordu,sanırım rehavet bu şirketin belirsizliği beni bitirecek...Şirketimizin yalan rüzgarına dönen satış meselesi hala neticeye bağlanmadı bizler ise morali sıfır birşekilde mecburiyetten gelip çalışama devam ediyoruz,ayaklarımız geri geri gitsede kimsenin tazminatını alıp gitmeye niyeti yok,10 sene mi vermişim buraya tazmintı yedirmem,tabi onlar şirketi kapatır iflas gösterirlerse ne b..k yeriz onuda bilmiyorum.Amcamın başına böyle bir olay gelmişti Mutafçılarda çalışırken tazminatını 4 sene sonra taksitlere bölünmüş halde aldı tabii canım tazminat çerez parasına döndü.

İnanın çalışmaktanda soğudum insanın birşeyler için emek verip hakkını alamaması,adam yerine koyulmaması çok acı ben buraya sabah 08.00 de geliyorum akşam 17.30 a kadar günüm burda geçiyor,kızıma özlem çekiyorum neden babamın hayrına mı geliyorum ben buraya,neden hakkımın emeğimin karşılığını vermiyorsunuz,neden haklarımı savunacak kimse yok,biz memurların sendikaya üye olmasıda yasak çıkarıyorlar hani çıkarmaları önemli değilde ya tazminatı vermezlerse hani keşke bilsem üye olduğum zaman tazminatı verip beni atacaklar birgün durmayacağım burda,neyse iş yeri böyle karışık işte hala en son büyük vbir firmaya satıldığını duyduk ama her zaman ki gibi dedikoduda olabilir kimsenin bize açıklama yaptığı yok ve sanırım olmayacakta...

Bunun dışında Aslı ile çok büyük bir mucadeleye başladık 2 yaş ile birlikte dank diye inatta geldi bize hediye.Sürekli çıplak dolaşmak istiyor bezini bağlatmıyor ve çişinide söylemiyor,en ufak birşeyde saatlerce ağlıyor istediğini yaptığın an sanki salya sümük ağlayan o değil gibi susuyor,artık işe gittiğimin farkında ve eve gelince beni cezalandırıyor onu bırakıp işe gittiğim için eve geldiğimde gönüllü kölesi olarak her istediğini yapmamı istiyor daha montumu çıkarmadan oyuncaklara götürüyor gün içinde yapmamız gereken herşeyi uyku saatine kadar yaptırıyor bana beş dakka oturmama dahi izin yok,uyku zamanı kendini saatlerce sallatıp türlü ninniler dinleyip öyle uykuya dalıyor saat 21.30-22.00 civarı uyuduğunda kalkıp bulaşıkları yerleştiriyorum,oyuncakları topluyorum ve sevgili eşim saat 23.00 civarı koltuk yüzü gören benden güler yüz ve enerji bekliyor....Hani şikayetçimiyim asla öyle olsa 2.çocuğu istemezdim ama bende insanım ve bu sene çok yoruluyorum,eee kafamda gündelik sıkıntılardan ötürü kalabalık olduğu için şen kahkahalar atamıyorum...
Dün 7 aylık hamile bir arkadaşım,onun yengesi ve eşleri bizdey di yengesinin aslıyla yaşıt bir kızı ve 3 e giden bir oğlu var Aslı onları görünce pek bir mutlu oldu,marifetlerini göstermek için koltuğa çıkıp hop hop yaparken hoooop aşağı düştü sanırım,canı yandığı için değil ama düşüp te karizmayı çizdirdiği için çok ağladı canım kızım yaa,sonradan çok güldüm o haline.Sunanın göbişini sevdim Mert bebekte beni kırmayıp birkaç tekmesini esirgemedi benden,arkadaşım 12 sene sonra kavuştu bu bebeğe ve çok mutlular onları mutlu görmek benide mutlu ediyor,sağlıkla Mert bebeği koklamak için dua ediyoruz,tekrar Rabbimden isteyen herkeze nasip etmesini diliyoruz...

28 Kasım 2006

Bir su damacanası macerası

OOO BABA SEN BURDAMIYDIN BEN SADECE OYUNCAKLARIMI YERDEN TOPLUYORDUM İNANDIN MI? ÜSTÜMDE ISLANMIŞ ANNEM KIZACAK ŞİMDİ İŞİN YOKSA ÜSTÜNÜ DEĞİŞ
AHANDA YAKALANDIK BİRAZ GÜLÜCÜKLE BU İŞİ HALLEDEBİLİRİM GALİBA
ŞİMDİ YAKALAYACAKLAR BENİ AYVAYI YİYECEM O ZAMAN
MIMMMM BUZ GİBİ,BARDAKTAN DAHA ZEVKLİ İÇMESİ
AHANDA YENİ SU GELMİŞŞŞŞ KOŞ ASLI KOŞ

21 Kasım 2006

Kalbim acıyor"İMRAN"

Kaç gündür nasıl içim acıyor anlatamam,Allah benim yolumu onun sitesine düşürdü başka şeyler ararken imtihan gibihttp://minikkalbim.web-log.nl/minikkalbim/2006/11/index.html,onu gördüğüm andan itibaren aklıma kazındı ve içim acımaya başladı çok nadir böyle olurum hani kalbin ağırır ya bazen ama engelleyemezsiz kalbim ağrıyor,resmen.
Ben babamı,yeğenleri mi birde hamileliğimin 7.ayında Arda mı kaybettiğimde böyle olmuştum,birde şimdi...
Zeytin gözleri aklımdan çıkmıyor hele annesini babasını düşününce kuş olup uçmak istiyorum onların yanına Rabia yı kucaklamak teselli etmek,elini tutmak istiyorum gözlerine bakıp seni anlıyorum hemde çok iyi acını hissediyorum demek istiyorum,minik İmran cennette güzel bir kuş oldu şimdi ama ya geride kalanlar ya annesi Allahım sen sabır ver onlara senden gelene boynumuz kıldan ince ama sen ferahlık ver ağrıyan kalplerine Allahım bizlere dayanamayacağımız yükler yükleme,Allahım sen tüm hastalara şifa ver,Allahım tüm kalbi ağrıyanlara ferahlık ver.
İmranın kara gözleri gitmiyor gözlerimden hele annesinin yazdığı şu cümle"Ilk ve son bakisin hala gozlerimin onunde bebegim. Her ikisi de huzne burunmustu sanki. Seni anestezi odasina aldiklarinda "Anne beni birakma ellere" der gibiydin. "Neden hicbirsey yapmiyorsun?" diyen bakislarla kapatirken gozlerini icime bir ates birakmistin hani bebegim. Birakmis ve gitmistin",eve gidince Aslıya sarılıyorum gözyaşlarımı ona belli etmeden ağlıyorum ne kadar ufak şeyler için hayatı kahrettiğimizi,ne kadar küçük şeylerde isyan ettiğimizi düşünüp kendime kızıyorum.Bu hayatta evlatlarımıza sarılabilmek bile şükretmeye tek neden değil mi?Kısacık zamanda,ne zaman çekip gideceğimiz belli olmayan bu zamanda hayatımızı ne kadar boş hayat kaygıları dolduruyor oysa İmran gibi niceleri ve imranın annesi gibi niceleri gözyaşı döküyor etrafımızda,çabuk unutan bir toplum olarak bazı şeyleri ne çabuk unutup hayat kavgasına dönüyoruz oysa nefes almak bile bir nimetken...
Tekrar başısağolsun Rabia kardeşimin,muhakkakki o sevdiklerimizle birgün mutlaka kucaklaşacağımızı benden iyi biliyordur...

Kardeşim yarın teskere alıyor








Mutluyuz herkeze çabuk bize uzun geçen 15 ay bitti ve kardeşim yarın saat 2 de Sabiha Gökçene inecek inşallah.Biz ailecek onu karşılamaya gideceğiz,ona kalsa bir kişi yeğeni Aslı gelse yeter ama olmaaaz bizde gidip maydonoz olacağız,çünkü bizde özledik dimi?

Aslı dayısını unutmamıştır sanırım tatilden sonra çokta bir zaman geçmedi bu sıralar evde dayı gelecek diye sana ne getirecek sözleri bolca dolaşıyor bizim yaramaz dayısını uçakla gittiğini gördüğü için ve uçakları çok sevdiği için yapıştırdı cevabı uçaaak...Evet dayı uçak getirecek Aslı viuuuuv diye uçuracak bu istek dayıya hemen iletildi,eee kardeşim bebek,ayı,araba neysede ben nasıl uçak bulayım Antalyada...EEE orasına karışmayız Aslı uçak istiyor dayı uçak getirecek diyor,Eyüp dışarıya çıktığı hafta sonu izinlerinde oyuncakcıları arşınlar ve herdefasında telefon eder uçak yok ama çok güzel bir uzaktan kumandalı araba var(sanırım kendi canıda istiyor biraz)hayııır olmaz uçak bekliyor,uçak yoksa alma birşey...Artık ne yaptı ne etti bilmiyorum biz umudumuzu kesmiş burdan alalımda hemen inince Eyübe verelim fikirlerine geçmişken Eyüp aradı uçağı buldum,hemde uzaktan kumandalı ışıkları bile yanıyor ve uçak gibi ses çıkarıyor,hazine bulmuş gibi sevindik Aslıya müjdeyi verdik dayı sana uçak almııışşş...

Annem bir haftadır ağzı kulaklarında dolaşıyor,eee biricik oğluşu aslanlar gibi yaptı askerliğini geliyor haklı olarak gururlu ve mutlu.Dolmalar sarıldı,börekler yapılacak paşamız karşılanacak hatta annem bizi yarın yemeğe götürecek,Aslıyada söz verdi dilinden düşürmediği carfura uğrayıp onu istediği tüm jetonlu oyuncaklara bindirecek...

Allah herkezin kardeşini,evladını sağlıkla kavuştursun, bu şerefli görevi sağsalim yapıp gelmeyi nasip etsin.Başka hiçbir menfaat gözetmeden bu vatan için askere giden tüm mehmetçiklerin yanında olsun ve bu vatan için gözünü kırpmadan şehit düşenlere rahmet eylesin onların yakınlarına sabır ihsan eylesin,memleketimizin üstünde gezen bu lanet terör olaylarının bir an önce son bulması hiçbir ananın,kardeşin,eşin,evladın ağlamaması dileğiyle... Rabbim hepsine kolaylıklar versin(Amin)

20 Kasım 2006

Bir ÇAĞRI

Beni üzen bir şey var bu sıralar hayatımda anlam veremediğim ,kendime itiraf edemediğim ama aklıma geldiğinde sürekli zihnimden uçup gitmesini istediğim,beni üzen biri var bu sıralar yanımda beni anlamayan yada benim anlamadığım sevdiğine inanamadığım,samimi bulmadığım...

Alışkanlık mı yoksa sıradanlık mı yoksa yaşanan sıkıntıların bünyeme ağır gelmesi mi artık mücadele verip taktir görmemek mi,eleştirilmek anneliğinin bile sorgulanması.Bırakıp gitmek istediğim bir ev var hayatımda gitmek istediğim gidemediğim çok kıymetli biri var o evde acaba ne olacak diye kara kara düşündüğüm,aklıma her geldiğinde gülüşü gözleri bir kere daha aşık olduğum kokusunu özlediğim ve acaba hangisi hayırlı onun için diye düşündüğüm.

Yanında olduğum ve artık konuşamadığım yılanların aynı olduğu bir kafeste olduğumuz ama onun farkında olmadığı ve artık söylediklerimi kuru tantana olarak değerlendirmesi, artık uzlaşamamız yada artık çaba göstermemiz mi ruhumuzdaki yaşlılık neden benim ayakkabılarımı gördüğünde sevinen sen,senin aldığın sürpriz izinlere bayram eden ben ne değişti o zamanda ben aynı ben sen aynı sen değimliydin başka pencerelerden mi bakar olduk birbirimize aramıza bir can katmışken bu can için ödediğimiz bedeller ortadadayken onu mutsuz mu edeceğiz birbirimize böyle umutsuz bakarken,içim sıkılıyor sana hatta kimseye fark ettirmeden akıttığım gözyaşlarım neden,neyin sorgusu içindeyim nedir istediğim ahhh bir bilsem,senin mutsuzluğuna,rahatsızlıklarına artık benim sebep olduğuma inanan ben nereye bu gidiş,birbirine geçmiş ilmekleri hayatın ne kadar kısa ve boş olduğunun heran bilincinde olan ben neydi sende yiten bende giden kısacık hayatta nereye kadar gider,eğer gerçekten emin olsam ben tüm bunlara neden olan sadece ben ben ben... inan çekip gideceğim hayatından şu kafamdaki düşünceleri atıp bir dakika düşünmeden düşünmek bile acıtıyor beni en derinden,içim acıyor kalbimin tam ortasında biryerde bir şey sızlıyor sensiz bir yaşamı aklıma getirdikçe gözlerime yaş hücum ediyor neden sence alışkanlık mı tüm bunlara neden...

Bir karar vermeliyim ben daha fazla mutsuz olmadan kimse yıpranmadan, tüm değerler gitmelimi yoksa devam etmelimi düğümleri çözmeden,sorgulamadan.Hele ki son zamanlarda okuduğum bir şey için hergün ağlarken ve kızıma her baktığımda Allaha şükrederken nedir bizi böyle içten içe bitiren gülmeyen gözlerim ve ben,karşımda bir yabancı ve sen nedir değişen tükenen biten,ben bulamıyorum ne olur bulduysan sen bir yol göster.

Seni gördüğüm o ilk anda ki bakışları,arşınladığımız sokaklarda ki soğuklara inat sıcasık ellerini,korkmayan cesur yanını,sen yanımda olduğunda sanki tüm dağlar üstüme gelse bir şeycikler olmaz duygusunu seni özledim benim ben olmadığımı söyleyen yanına inat sen sendemisin bir düşün,sorgulamadan önce düşünen yanını özledim,eğerki bulacaksak birbirimizi eğer ki yaşananlar 9 senedir çektiğimiz sıkıntılardansa aşılır eminim ben ama farkına varmadan ya bittiysek sende ben,bende sen nereye kadar sürer,nereye kadar gider ahhh bir bilsem,bir bilseeem ben…

13 Kasım 2006

Bu sabah canım işe gelmek istemedi

Artık isteyerek işe gelmiyorum,sadece bir mecburiyet bazı sebeblerden dolayı zaten soğuduğum iş içinde ki karışıklıktan dolayı iyice kabak tadı vermeye başladı,insan yerine koyup açıklama yapan yok 2.dönem zammının zamanı geldi hala ilkini vermediler sürekli söylentilerle yaşıyoruz.Kimi Temsa şirketi aldı Ocağa kadar açıklama yapılacak diyor,kimi anlaşamamışlar Tata ile ortak olmak istiyorlar diyor,kimide yakında küçültmeye gidecek diyor,yetkili ağızdan kimse bir açıklama yapmıyor.Zaten yeni kanunlardan sonra çalışanı ne koruyor herşey işverenin yanında biraz ses çıkarsan zaten işçi acığı var iş bulmak kolay değil sözleri yüreksizleştiriyor insanı hele birkaç arkadaşında varsa binbir umutla ayrılıp pişman olmuş gözün iyice korkuyor.Birde 10 senem var burda tazminatımı almadan çıkıp gidemem eğer Ocağa kadar bir netice çıkmazda aynı işverenle böyle sallantılı çalışmaya devam edersen tekrar tazminatımı vermeleri ve ayrılmam konusunda baskı yapacağım çok sıkıldım artık...Zaten 2.çocuğu düşünüyorum Allah nasip ederse ikisini de büyütür istersem tekrar başlarım çalışmaya,yada baktım evde çok sıkıldım bir iş bulunur neticede burası kadar karışık ve kul hakkı yemeyen.Bir şirkette kısıntı denildiği zaman nedense hep çalışanın ensesinden oluyor bazı şeyler önce maaşları geç verdiler,sonra mecburi izinler başladı,şimdi çalışmaya başladık ama yemeklerin masrafını yarıya indirdikleri için yemek firması az ve kötü yemekler çıkarıyor,kaloriferler sabah 2 saat yanıyor sonra soğuktan donuyoruz çalışamıyoruz,yaklaşık 1 senedir aynı paraya çalışıyoruz ve müdürlerimiz kendilerini düşünüyor...
Yani artık sabahın köründe kalkıp buraya gelmek,boşa kürek sallamak eziyet oldu.Hele bugün çok soğuk o kadar giyinmeye karşılık sürekli oturduğumuz için üşüyoruz en iyisi ben sıcak birşeyler içeyim,kızımı arayayım o zaman içim daha çok ısınır...

6 Kasım 2006

Aslı 2 Yaşında...


Aslım dün saat 08.55 itibariyle 2 yaşına basmış bulunuyor,yeni yaşın hayırlı olsun kızım,balım dilerim nice yaşlarına sağlıkla,mutlulukla kavuşursun Allah güzel yüzün gibi gönlünüde güldürsün herzaman yolun açık,şansın bol iyi insanlarla ol inşallah tüm dertlerin dermanlı,yaşadığın her anın güzel olsun Allah bizlerede sende ki güzellikleri daha uzun yıllar paylaşabilme imkanı versin...

Dün saatin alarmını 08.55 kurdum kalkıp Aslıyı öpecektim,uyandıracaktım ama bir gece öncesi çok geç yattığım için kalkamadım.Annem bizde kalmıştı Aslıyı almış, sabah kahvaltısını yaptırmış,çayı koymuş ben kalktığımda saat 10.00 du güzel dinlenmişim kendimi iyi hissediyordum,iki sene önce bu zamanlar narkozun etkisinde ne sayıklıyordum Allah bilir ama sana kavuşmanın güzelliğini her geçen gün daha bir farkediyorum.Gidip Aslıyı mıncıkladım,öptüm,kokladım doğum günü şarkıları söyledim pek bi sevindi sabah sabah beni böyle görünce genelde çaydan önce açılamam çünkü,babamızı kahvaltı hazır olunca kaldırdık bu işi Aslı üstlendi artık benim beceremediğimi beceriyor sıpa eskiden saatlerce nazlanan beni defalarca odaya götüren Serkan kızının galk galk baba,diye daha kabaca ve saçından çekerek uynadırmalarına kafasını kaldırır kaldırmazda yanağını dayayıp kendini öptürmelerine kayıtsız kalamıyor anında dikiliyor bir baktım babasının kucağında kraliçe edasıyla duran Aslı uykudan gözlerini zor açmış bir baba doğum günü şarkısı söylüyor iyiki doğdun gördünmü bak iki oldun...

Kahvaltı sonrası ortadan kaybolan annane saat 2 civarı elinde pasta,meyve suyu ve Aslıya süpriz yumurtalarla göründü,uyuttuk diye bir posta kızdı ama napalım saati geldi uyanır şimdi dedik ve prensesin uyanmasını bekledik uyanır uyanmaz pastayı hazır edip masaya getirdik Aslı çok sevindi ve en az 20 kere mumlar yandı söndü Aslı alkışlandı doğum günü şarkısı söylendi daha sonra Maltepe Carrefour a gittik annemi Şenaya bıraktık Aslı daha yazılardan tanıdı ve 2 haftadır sokak yüzü görmeyen bir çocuk olarak çok sevindi, yürüyen merdivenlerden büyük bir gururla çıktı ve aynı ciddiyetle tüm jetonlu oyuncaklara bindi 3 kere para atıp sakız ve top aldı,daha sonra hemen yan tarafta Doğa kolejinin reklamı için kurulan çocukların lego ve pazıllarla oynadıkları alanda uzunca oynadı,doğum günü şerefine ne isterse alındı koca bir tren ve muhtelif küçük oyuncaklarla eve dönüldü dönüşte caffur sözü defalarca tekrarlanan Aslı tarafından tamam kızım baban gene getirecek seni lafları ile içimiz bayıldı,eve gelir gelmez kurulan tren ve diğer oyuncaklarla uzunca oynandı,iyice uykusu gelen yaramazım babası tarafından uyutuldu,bize geri kalan zamanda ise güzel bir çay ve kestane keyfi yapıldı.Aslının mutluluğu bizede yansımıştı bizde mutluyduk kendisi mışıl mışıl uyuyordu ama hala o konuşuluyordu...

Aslı artık daha bilinçli 3 kelimeli cümleler kuruyor,cilve ve gülücüklerini bilinçli kullanıyor ona hayır demek imkansız babasına daha bir düşkün oldu büyüdükçe ama hala ben daha üstünüm,ne kadar çok sevildiğini biliyor sımsıcak sevgi dolu,güler yüzlü afacan kıpır kıpır bir çocuk her çocuk gibi tertemiz ve sevgi dolu onsuz nasıl bir hayatım varmış nasıl yaşamışım bilmiyorum ama iyiki doğmuş,ve bizim kızımız olmuş onu çok ama çok seviyoruz,tüm zorluklara rağmen herşeye bedel diyoruz...

Kızımı özlüyorum

Bayramdan sonraya şirketin yaşadığı kriz devam ettiği için aldığım bir haftayıda ekleyince 2 haftalık uzun bir tatil yapmış oldum.Havaların soğuması ve bu bayram amcamların bana gelmesiyle kayınvaldem hariç hiçbir yere çıkamadık şikayetçimiyim hayır,minik kuzumla bol bol vakit geçirdik başbaşa koyun koyuna...Canım kızım artık annesine arkadaş olmaya başladı,ama nedense sadece onun istediklerini paylaşıyoruz bu sıralar favorimiz olan Bambi 2 yi günde 5 kere seyrediyoruz ve artık içinde ki cümleleri dahi ezberlediğim Bambiye heyecanlı sahnelerinde tepki göstermek zorundayım yoksa fena bozuluyor,Bambiyi köpeklerin kovaladığı sahnede kucağıma geliyor beraber kaç Bambi,yakalayacaklar seni Bambi diyerek Bambiye destek çıkıyoruz,eee kucağıma gelen Aslıyı mıncıklaıp öpmekte bana kar kalıyor.Bir diğer oyunumuz Aslının saatlerce sıkılmadan oynayabileceği Ayşe isimli bebeği canlandırmak,bu iş bana kalıyor Ayşe canlı gibi yürüyor hopluyor Aslıya abla diyor Aslı ona oyuncaklarını veriyor elinden alınca Ayşe ağlıyor Aslı ablasını kovalıyor,Aslı kıkır kıkır kaçıyor ve aynı hareketler 20-30 kere yapılıyor.Aslı tekrardan çok hoşlanıyor bildiği şeyleri seyretmek,oynamak,giymek ve yemek istiyor onu farklı birşeylere alıştırmak zor nedense sanırım yaşını verdiği bir özellik bu birçok arkadaşımın kızı aynı şeyleri yapıyor.Bir diğer oyunumuz saklanbaç Aslı anneyi buluyor anne kaplan gibi kükrüyor,Aslı kaçıyor anne onu yakalıyıp yumuk yumuk muncıklıyor öpüyor.Bu sıralar favori diğer oyunu ise resim çizmece Aslı ne isterse onu çizmece anne deh deh çiiiz,Aslının elinde kalem çizdiğim atın ağzını karalamakla meşgul kızım bu ne deh deh mama yiyooo,sonra tekrar ağız karalanır eee gene mi mama yedi kızım hayır deh deh eeeg oldu sil,resim silinir tekrar çizilir mıknatıslı tahta dayanamaz kırılır babamıza yenisi ısmarlanır,kuru boya ve boyama kitabıda aldık ama daha çok bu mıknatıslı tahta ilgisini çekiyor.İşte 2 hafta içinde genelde bunları yaşadım ama arada gelip kendini sevdirmesi yanağını yanağıma koyup anneeem demesi eritti beni şeker gibi birşey bu gelde ısırma.Bugün tekrar işbaşı yaptım,anneme bırakıp geldim miniğimi,sanırım bir süre düzenli çalışacağız üretip planında 180 araç var bu ay için ama sonrası meçhul...Annemi aradım Aslı hanım ne yapmış bilgileri için sabah uyandığında heryeri aramış banyo dahil,saklambaç oynarken saklandığım yerler heryere bulamayınca çok ağlamış anne işe gitti sana mama getirecek demiş annem ama gitmedi diye itiraz etmiş,gittiğime ikna olunca yatak odasından yastığımı almış üstüne yatmış,koklamış annem diye bu çocuk daha 2 yaşında nasıl böyle şeyler yapar insanın içini cızlatır annem orda ben burda ağlamamak için zor tuttuk kendimizi,canım kızım saçının teline o yaztığı koklayan burnununa anne diye akan bir damla gözyaşına kurban olurum,Allah tüm evlatları anne babasına seni de bizlere bağışlasın sağlık,sıhatle inşallah...